Dag 9: Upnorth we go

Vandaag geen dunkin donuts, maar ontbijt dat Elke en Tom gaan halen zijn in de supermarkt. Echt een verbetering is het niet echt maar ja ... een doos donuts van 2,99$ brood, bagels, kaas en fruitsap. Fruitsap is absoluut zonder pulp, de kaas is amerikaans en smaakloos. De bagels taai en gegratineerd met swiss-amerikaanse kaas. Maar we raken er stilaan aan gewoon en eten het goedje gewoon op in de auto om geen tijd te verliezen.
Vandaag moeten we eindigen in Acadia. We bekijken de kaart en besluiten de scenic route langs de kust te nemne ipv de snelweg. De snelweg neemt een beetje een omweg dus lijkt het beter recht naar boven te rijden via de kleine dorpen, en ziedaar onze vergissing.... Uiteindelijk doen we er via de route 1 eigenlijk 2 keer zo lang over als gepland. De route 1 rijdt gewoon door die dorpjes heen, de route 1 wordt dan tijdelijk "main street" en de snelheid wordt naar een zone 30 teruggebracht. Dorpjes als manchester en Belfast volgen elkaar in sneltempo op, wat ons reistempo serieus naar beneden haalt. Voordeel echter van langs de kust te rijden, is dat je er ook kan stoppen om te lunchen. We eten de resterende bagels en donuts op op een van de mooiste kiezelstranden die we gezien hebben. De mossels liggen hier gewoon voor het rapen, de krabben komen gewoon de zee uitgekropen.... zalig.
Om 15:30 komen we eindelijk op onze bestemming Ellsworth, Acadia. We hebben een soort bungalow gehuurd ten zuiden van het park. Dit motel/bungalow is het mooiste en het meest kitcherige die we in deze reis hebben aangedaan.
Na het uitpakken nemen we vlug wat flyers mee en merken dat we net te laat zijn om te gaan whale watchen. Geen walvissen dus, dus op voor the next best thing namelijk zeehonden en kreeften. We nemen een educatieve boot waar een porno versie van pippi langkous ons uitleg geeft over wat we te zien gaan krijgen terwijl kapitein Jef ons door de woeste baren leidt. We leren alles over het leven van de kreeft en hoe ze gevangen word. Het is een beetje triest om te horen dat het succes van de kreeft te maken heeft met de overbevissing. De enige vijand van de kreeft is immers de kabeljauw, en met bijna volledig leeggevist, heeft de kreeft natuurlijk goede tijden. Na de kreeft de zeehond. Tegen de tijd dat we zeehonden zien, draait mijn maag enkele keren om. Dit wordt erin of eruit. Ergens wil ik me neerploffen op de bank en bekomen, aan de andere kant zitten we hier midden een schitterende baai, waar op een oud vuurtoren eiland een dozijn zeehonden naar ons zitten te staren. Ik kies voor de zeehond, maar honger zal ik wel niet snel meer krijgen.
Ik ben blij terug aan wal te zijn. De rest heeft het avontuur iets beter verteerd en ze willen dan natuurlijk ook eten. We rijden doelloos wat rond tot ons oog valt op een klein restaurantje aan de kant van de weg. Op het eerste zicht hebben ze een beetje van alles steak, broodjes, vis. De helft neemt steak, iemand kipburger, roos en ik een roll (een zacht broodje met vulling) De mensen in het restaurant zijn zowat de meest sympathieke mensen die we ontmoet hebben, het eten van het slechtste wat de meeste al gegeten hebben. De steak blijkt erger dan vreselijk de zijn, de kipburger word na 2 happen wijselijk neergelegd. enkel ik en Roos hebben een van de lekkerste dingen die we in voorbije reis hebben binnengespeeld. Roos heeft een roll met kreeft, ik heb er eentje met krab en een tas krabsoep! Super gewoon. Wij voldaan, de rest met een slecht gevoel rijden we terug naar ons motel, waar we ondertussen pintjes hebben koud staan. Het wordt nog gezellig op ons terras, zo gezellig dat er bij het spelen van junglespeed (zenuwslopend gezelschapspel) een tafel sneuvelt als Elke in ik der beiden opspringen om toch maar te winnen....
Morgen doen we het park zelf. Wel vroeg opstaan, want het ontbijt is hier om 8 uur.