Het lijkt overbodig, maar het ontbijt bestaat uit bagels en donuts bij dunkin... wat a way to start your day. De slogan van de keten is niet voor niets "america runs on Dunkin".
De rit gaat vandaag naar Portland. tussenstoppen zijn gepland in Salem en Freeport.
eerste stop Salem! Salem is een klein dorp waar in de jaren 1700 ergens in 2 jaar tijd 160 heksen zijn opgehangen ofzo iets. Aangekomen in het dorp hebben we nog geen idee van wat een circus ons te wachten staat. Het informationcenter ligt vol met flyers van allerlei "attracties" die de stad rijk is. Er zijn een 5 tal musea, een witch trail, een herritage trail, een zeilschip, 2 spookhuizen, een koetsrit, ... Eigenlijk is er uit 1700 niets meer bewaard, maar nu 300 jaar later hebben ze plots het hele dorp in een circus veranderd. Er zijn wel 100 winkeltjes die allerlei heksenspullen verkopen, heksenbugers, harry potter stuff, duivenbloed voor degenen die poëzie in bloed willen neerkribbelen, frankensteinijsjes.... We worden er stapelgek van. We willen weg, t probleem is dat we ons hebben opgesplitst. Dirk, Jan en mezelf moeten nog een halfuur wachten met een in traditioneel geklede pipo naast ons terwijl de rest van het gezelschap het slachtoffer is geworden van een van de vele musea's... geschiedenis, wassen poppen meer moet er niet gezegd worden!
Hier moeten we weg. Het wordt terug enkele uren auto zitten. Tegen de avond komen we aan in Portland. In de stad zelf is niet bijster veel te doen, het is voor ons eerder een tussenstop naar het noorden. Maar we kunnen wel gaan shoppen . We zijn nu immers in de staat Maine, en Maine staat bekend om zijn vele outletstores. Net buiten Portland ligt één van de grootste, namelijk Freeport. Freeport is niet zozeer een shopping center maar eerder een outletdorp. Het soort shops ligt me niet echt, eerder wat yuppie merken lijkt me voor de Ralph Lauren fans the place to go btw, dus ik ga iets anders doen in het dorp samen met Tom. De stad schijnt een mooie haven te hebben waar je ook lekkere kreeften kan krijgen. Het kleine haventje is inderdaad erg mooi. Het is een gaan en komen van vissers en kreeftenmannen. Op de dijk staat ook een houten barrak waar je kreeften kan krijgen. Dat lijkt me een ideale dinnerplek voor vanavond. Wij lopen nog wat rond langs de kusten alvorens de shoppers op te pikken. Wat ons wel direct opvalt is dat de volledige kust hier is ingenomen door enorme huizen. Alle grond is hier privé. je moet uren rijden vooraleer je ergens ongerept ergens aan de kust kan zitten.
Tijd om de shoppers op te halen. Zoals ik vermoedde, heeft bijna niemand iets gevonden, maar wat ze gevonden hebben was wel erg goedkoop..... Tijd om naar ons kreeftebarrak te rijden. Je kiest hier welke grootte kreeft je wilt en je betaalt dat dan per pond. Je krijgt een nummer en gaat vervolgens op het terras zitten of binnen. Na 15 minuten, roepen ze je nummer af en kan je je gestoomde kreeft afhalen bij dezelfde madam. Kreeft eten ze hier met een potje gesmolten boter, maïs en frieten. Een verrassend lekere combinatie!
We zijn moe en hebben nood aan slaap. Morgen wordt het terug een stukje rijden, maar komen we eindelijk aan in Acadia National Park!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten