donderdag 30 augustus 2007

Dag 10: Personal highlight


Niet iedereen raakt op om 8 uur. Dus dat wordt ontbijt voor 3. De zon schijnt al fel. We nemen vlug wat slappe koffie, mierzoete koffiekoeken met Jellyvulling een engelse muffin en zetten ons op een van de terrasjes die ons camp motel rijk is. Na het ontbijt ga ik een pasje kopen voor het park. Bam, 20$ en onze familiewagen mag een weekje in Acadia rondtoeren. Iedereen heeft gedoucht, dus zijn we klaar om te gaan hiken. Elke beslist niet mee te gaan, haar aanhoudende rugproblemen laten het niet toe. Wijle weg naar Mt Caddilac. We gaan de berg op aan de noordkant. We zijn niet allen super sportief en via de noordkant wordt als Moderate omschreven. Algauw blijkt moderate voor rokers in een brandende zon als heel zwaar aan te voelen. Maar het zicht dat we er in ruil voor krijgen is onbeschrijfelijk! Halverwege nemen we tijd om de pichnick die we in het dorp hebben ingeslagen op de peuzelen. Sorry, maar deze keer hebben we op safe gespeeld en ons bij ciabatta's met boursin en babybel gehouden. We zouden hier willen blijven zitten, maar we moeten verder. De tocht naar de top is lang. Bijna aan de top staan 2 parkrangers met verrekijkers te horizon af te turen op zoek naar arends en andere gevederde vriendjes. Ik krijg ook een verrekijker in de hand, maar wegens de slechte wind blijkt er geen enkele arend in de lucht te zitten. De parkwachter stelt dan zelf maar voor om naar mensen te turen, altijd leuk verzekerd ze ons, en gelijk heeft ze. Alle paden eindigen immers op de top en met de verrekijker kan je andere hikers zien zweten om te top te bereiken. Na naar onze medestappers te hebben gegluurd is het terug onze beurt, op naar de top. Op de top blijkt een gigantische parking aangelegd te zijn waar zwaarlijvige amerikanen een megapicknick houden. Beetje een domper vind ik. Ook blijkt door het massatourisme de fauna en flora wat te zijn gesneuveld. Nu proberen ze te redden wat er te redden valt, maar mij lijkt het een moeilijke opdracht. Ze hebben immers het hele park in een circus veranderd. Highways doorkruisen het park, overal zijn parkings, picknick plaatsen, biketrails, horsetrails, landingplaatsen voor helicopters,en paard en koetspaden. Overal staan borden dat het toerisme de begroeiing op de berg is aan het aantasten. Jammer, maar tijd om terug te keren. Ik keer dezelfde weg terug, want ik ga Elke oppikken, de rest gaat de berg langs de andere kant naar beneden.
Elke opgepikt, zwemgerief in de wagen gestoken en op naar de zuidflank van mt cadillac. De rest heeft de trip naar beneden goed overleefd zie ik, hoog tijd om een plons te nemen in een meer lijkt ons. Hop auto in en rijden naar de andere kant van het eiland om een meer te vinden waar we kunnen zwemmen. 3 kwartier later komen we aan aan een enorm meer met een ministrand. Het water is vrieskoud, en niemand heeft nog echt veel zin om hier lang te zwemmen. We blijven dan maar wat hangen alvorens terug ons gerief bij mekaar te rapen en terug richting motel te rijden. Iedereen heeft enorme honger gekregen van al dat stappen en zwemmen, dus is het hoog tijd om een restaurant te gaan zoeken. Geen fastfood of verschrikkelijk restaurant deze keer, hoog tijd voor een leuke dinner, en die vinden we dan ook, denken we toch.... Plaats van onze dinnerstop is "Denny's". Denny's is net als de meeste fastfoodplekken een keten, maar dan van dinners. Hier kan je amper iets vinden dat niet in de frituur heeft gelegen, al ons eten is vettig of gefrituurd. Met een volle vettige maag gaan we de plek weer buiten, we hebben het stilaan gehad van vettige brol. Maar we zijn nog lang niet klaar met onze dag. Onderweg hebben we een adventure golf gezien. Pirate Cove..... ooohhh....
We doen het en gaan voor de challenge of blackbeard. Minigolven op zijn leukst in plastic piratenboten, watervallen en grotten. Jan blijkt onze winnaar te zijn.... maar of dat iets is om trots op te zijn weten we nog niet. Maar hij blijft voor ons wel the king of pirates Cove minigolf!
Morgen hebben we een grote autorit voor de boeg. Voor de avond willen we in Adirondac zijn, en daarvoor moeten we een volledige staat doorrijden. We rekenen op 8 uur auto......

Geen opmerkingen: