Dag 5

Of we go! Ontbijten is het eerste waar we nood aan hebben, en welke plaats kan je beter indenken dan Dunkin Donutsb (slogan America runs on Dunkins!). Donuts is volgens recent onderzoek zowat het slechtste dat je kan eten als ontbijt, maar o zo amerikaans dat we deze ervaring niet aan ons voorbij kunnen laten gaan. Iedereen besteld een variëteit van donuts, muffins en slappe koffie dat het een lieve lust is. De keuze is enorm, van chocolade tot kaneel en jelly. Lekker is het, maar je mag geen seconde nadenken over wat je aan het binnenspelen bent. Na 2 van die ronde lekkernijen zitten we zo vol als een ei en klaar om te vertrekken. We gaan onderweg naar NewPort, een eiland ten zuiden van Providence. Roos kijkt in haar reisgids en ziet dat er tal van bezienswaardigheden, waarvan de trekpleister Mystic seaport zou moeten zijn. De senic overview langs de kant van de highway belooft veel goeds. In de verte zien we een baai met zeiljachten en ander varend goed... maar zo als zoveel in dit land is dat maar schijn. Ten eerste moet je een slordige 17$ betalen om daar alleen al wat rond te lopen. Wil je dan nog eens een boot op, komt daar per attractie een dollar of 2 bij. Maar wat nog treffender is... de boel is volledig fake. Het hele park is gebouwd op de plaats waar de pelgrims vroeger aan wal hingen. Van de schuren, tot de boten, alles is hoogsten 20, 30 jaar oud. Passen die handel en verder rijden.
Next stop, New Port.
New Port is zo wat het Sint Martens Latem XXL van Rhode Island. Hier staan ondermeer de huizen van de Vanderbilts, Astors en andere rijken der aarde die het land groot hebben gebracht in de jaren stillekes. Elke, Roos en Tom besluiten één van die huizen bezoeken, maar de anderen en ik besluiten te passen en de cliff walk te doen. De tocht is echt de moeite! Wandelen langs de rotskust en lachen met de "authentieke" huizen langs die kust geeft ons echt voldoening. We vinden de 20 jaar oude huizen, die als historisch aanzien worden zo maf dat we besluiten ze te gaan filmen. Super gewoon. Moe gestapt, pikken we de meisjes en Tom weer op en rijden verder. De avond zal gaan intreden dus wordt het hoog tijd om een motel te vinden. Motels vinden is in deze streken geen enkel probleem, net onder Cape Cod hebben we er een goede te pakken. Een motel recht uit de films, het soort met een binnenpleintje waar in de films jonge meiden door louche mannen worden vastgehouden en vermoord.
De honger begint echt te knagen en iedereen heeft zin in fast food. De welke is nog even moeilijk, de ene helft wil Wendy's de andere Burger King. De keuze is zo hartverscheurend dat we ze maar alle 2 doen. In dit opzicht zijn we zelfs erger dan amerikanen. Zij nemen dan misschien de supersize menu, maar wij eten wel en in 2 burgertenten na elkaar. We zijn er na het bezoek niet goed uit welke de beste van de 2 was daar ze eigenlijk beide redelijk degoutant waren.... Geen fast food meer de komende dagen dus, maar meer eten uit de supermarkt dachten we zo. En ja de supermarkten zijn open 's nachts. We pikken vlug wat fruitsap en cornflakes mee en rijden terug naar het motel.
Terwijl we onder een parasol wat zitten te praten krijgen we wel zin om iets te drinken. Hop weer de wagen in en op zoek naar een fles wijn. Die reis is echter van korte duur daar we weer in een ander staat zitten en de alcohol wetten weer maar eens zijn veranderd. Hier enkel drank in drankwinkels en die sluiten om 6 uur 's avond. Het word dus kiezen tussen poland spring water en aquatic spring water. Ik vind de ronde nasmaak van de aquartic toch wat beter dan poland spring moet ik zeggen na 2 flesjes.... Met een volle waterbuik gaan we slapen, morgen staat een trip gepland naar Cape Cod. Fresh seafood here we come!